ਮੂਸਿ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਮੂਸੀਐ’] ੧. ਲੁਟਾ ਕੇ, ਚੁਰਾ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਬਾਟ ਪਾਰਿ ਘਰੁ ਮੂਸਿ ਬਿਰਾਨੋ’ (੧੨੫੩)। ੨. [ਦੇਖੋ, ‘ਮਸਾਈ’] ਚੂਹਾ। ਯਥਾ- ‘ਰੇ ਮਨ ਮੂਸ ਬਿਲਾ ਮਹਿ ਗਰਬਤ’ (੧੩੮੭)।