ਮੂੜ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮੂਢ] ਮੂਰਖ, ਬੇਅਕਲ। ਯਥਾ- ‘ਮੂੜ ਮੁਗਧ ਤੇਰਾ ਸੰਗੀ’ (੮੯੮), ਤਥਾ- ‘ਮੂੜ ਮੁਗਧ ਹੋਇ’ (੧੧੪੬)।