ਮੋਹਣੀ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮੋਹਿਨੀ] ੧. ਜਿਹੜੀ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹੇ। ੨. [ਸੰ:] ਸੁੰਦਰ ਇਸਤ੍ਰੀ। ਯਥਾ- ‘ਮੋਹਣੀ ਮੁਖਿ ਮਣੀ ਸੋਹੈ ਕਰੇ ਰੰਗਿ ਪਸਾਉ’ (੧੪), ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਪੁਰ ਮਣੀ ਸੋਭੇ (ਤੇ ਉਹ) ਰੰਗ ਰੰਗ ਦੇ ਚੋਜ ਕਰੇ। ੩. ਮਾਇਆ। ਦੇਖੋ, ‘ਮੋਹਨਿ’