ਰਖਿ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਧਾਤੂ, ਰਕਸ਼੍ਹ੍ਹ = ਰਖਿਆ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰਕਸ਼:। ਪੰਜਾਬੀ, ਰੱਖਣਾ] ੧. ਰਖਿਆ ਕਰੋ, ਰੱਖ ਲਵੋ, ਬਚਾ ਲਵੋ। ਯਥਾ- ‘ਰਖਿ ਲੇਵਹੁ ਦੀਨ ਦਇਆਲ’ (੭੦੯)। ੨. ਧਰ ਕੇ, ਰੱਖ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਇਤੁ ਰੰਗਿ ਨਾਚਹੁ ਰਖਿ ਰਖਿ ਪਾਉ’ (੩੫੦), ਤਥਾ-’ਰਖਿ ਰਖਿ ਚਰਨ ਧਰੇ ਵੀਚਾਰੀ’ (੬੮੫)। ੩. ਰਾਖੀ। ਯਥਾ- ‘ਰਖੁ ਗਰੀਬੀ ਵੇਸੁ’ (੫੯੫), ਗ਼ਰੀਬੀ ਦਾ ਵੇਸ ਇਹੀ (ਉਸ ਖੇਤੀ ਦੀ) ਰਾਖੀ (ਕਰਨੀ) ਹੈ।