ਰਣ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ੧. ਯੁਧ, ਲੜਾਈ। ਯਥਾ- ‘ਰਣੁ ਦੇਖਿ ਸੂਰੇ ਚਿਤ ਉਲਾਸ’ (੧੧੮੦), ਤਥਾ-’ਰਣ ਮਹਿ ਲੂਝੈ ਮਨੂਆ ਮਾਰਿ’ (੯੩੧)। ੨. ਲੜਾਈ ਦਾ ਮੈਦਾਨ। ਦੇਖੋ, ‘ਰਣਜੀਤ’