ਰਲੀਆਲਾ

[ਗੁ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਰਲੀਆ+ਲਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯ। ਦੇਖੋ, ‘ਰਲੀ, ਰਲੀਆ’] ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਮੁੰਧ ਜੋਬਨਿ ਬਾਲੜੀਏ ਮੇਰਾ ਪਿਰੁ ਰਲੀਆਲਾ ਰਾਮ’ (੪੩੫), ਤਥਾ-’ਪਿਰੁ ਰਲੀਆਲਾ ਜੋਬਨਿ ਬਾਲਾ ਤਿਸੁ ਰਾਵੇ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ’ (੬੮੯), ਪਿਰੀ (ਬਾਲਾ) ਵਡੇ ਜੋਬਨ ਅਰ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਾਉਂਦੀ ਹੈ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਰੱਤੀ ਹੋਈ (ਇਸਤ੍ਰੀ)।