ਰਸੀਅੜਾ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਰਸੀਆ’। ੜ ਪ੍ਰਤੇ] ੧. ਰਸ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਰਸ ਵਿਚ ਮੱਤਾ ਹੋਇਆ। ੨. ਜੋ ਰਸ ਦੇ ਦਰਜੇ ਤੱਕ ਅੱਪੜਿਆ ਹੋਵੇ। ਯਥਾ- ‘ਇਕੁ ਅਧੁ ਨਾਇ ਰਸੀਅੜਾ’ (੨੧੮), ਜਿਸਨੂੰ ਨਾਮ ਦਾ ਰਸ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਸੋ ਨਾਇ ਰਸੀਅੜਾ।