ਰਹਨ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਰਹੁ’] ਟਿਕਣ, ਠਹਿਰਨ। ਯਥਾ- ‘ਰਹਣ ਨਹੀ ਸੰਸਾਰੇ’, ਤਥਾ- ‘ਰਹਨੁ ਨਹੀ ਗਹੁ ਕਿਤਨੋ’ (੨੧੨)।