ਰਹਸੁ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਰਹਸ੍ਯ = ਭੇਤ, ਰਹਸ = ਬੈਕੁੰਠ] ਅਨੰਦ, ਪ੍ਰਸੰਨਤਾਈ। ਯਥਾ- ‘ਅਨਦਿਨੁ ਰਹਸੁ ਭਇਆ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ’। (੧੧੯੯)