[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ। ਰਾਜਨ੍ਹ੍ਹ, ਯੋਗ] ਮਨ ਦਾ ਯੋਗੀ ਵਾਂਙ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣਾ, ਪਰ ਸੰਸਾਰਿਕ ਕਿਰਿਆ ਦੇ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਙ ਸਾਜ ਸਾਮਾਨ ਦੇ ਵਿਚ ਵਸਦਿਆਂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਹਿਣਾ, ਭੋਗਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਵਸਦਿਆਂ ਬ੍ਰਿਤੀਆਂ ਦਾ ਦੌੜਨਾ ਹਟ ਜਾਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਤੂੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਕਰਿ ਰਾਜ ਜੋਗੁ’ (੨੧੧), ਤਥਾ-’ਰਾਜੁ ਜੋਗੁ ਤਖਤੁ ਦੀਅਨੁ’। (੧੩੯੯)
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ