ਰਾਮਾਣਾ

[ਸੰਬੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਰਾਮ। ਪੰਜਾਬੀ, ਪ੍ਰਤ੍ਯਯ ਆਣਾ = ਦਾ] ਰਾਮ ਦਾ। ਯਥਾ- ‘ਰਾਮੁ ਰਮੈ ਸੋਈ ਰਾਮਾਣਾ’ (੧੯੪), ਭਾਵ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜੋ (ਰਮਿਆ ਹੋਇਆ) ਪੂਰਨ ਜਾਣੇ ਉਹ ਰਾਮ ਦਾ ਹੈ।