ਰੀਣਾ

ਸੰ. ऋणिन्. ਵਿ- ਮੁਕ਼ਰੂਜ। ੨. ਕ੍ਰਿਤਗ੍ਯ. ਉਪਕਾਰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ. ਗੁਰਮੁਖ ਧਰਮ ਸੰਪੂਰਣ ਰੀਣਾ.” (ਭਾਗੁ) “