ਰੂਆਇਆ

[ਭਾ: ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਰੋਦਨਂ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਰੈਅਣ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਰੋਅਣਾ। ਪ੍ਰੇਰਣਾਰਥਿਕ, ਰੁਆਉਣਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਰੋਣਾ, ਰੁਆਉਣਾ] ਰੋਣਾ, ਰੋਣ। ਯਥਾ- ‘ਹੁਣਿ ਸੁਣੀਐ ਕਿਆ ਰੂਆਇਆ’ (੪੬੪)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ