ਰੂਆਏ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਰੂਆਇਆ’] ੧. ਰੁਆਉਂਦਾ ਹੈ। ੨. ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਕਾਲੁ ਖੜਾ ਰੂਆਏ’ (੫੮੨)।