ਰੈਨਾਇਰ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਰਤ੍ਨਾਕਰ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਰਯਣਾਯਰ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਰੈਨਾਇਰ, ਰੈਣਾਇਰ] ਸਮੁੰਦਰ। ਯਥਾ- ‘ਕਬੀਰ ਰੈਨਾਇਰ ਬਿਛੋਰਿਆ ਰਹੁ ਰੇ ਸੰਖ ਮਝੂਰਿ’ (੧੩੭੧), ਹੇ ਸੰਖ! ਸਮੁੰਦ੍ਰ ਤੋਂ ਵਿਛੜੇ ਹੋਏ, ਵਿਚ ਹੀ ਰਹੁ, (ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਢਾਹਾਂ ਮਾਰੇਂਗਾ)। ਅਨਯੋਕਤਿ ਅਲੰਕਾਰ ਹੈ। ਤਾਤਪਰਯ ਇਹ ਕਿ ਸੰਖ ਵਤ ਜੀਵ ਸਤਿਸੰਗ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਅਲਗ ਹੋ ਕੇ ਯੋਨੀਆਂ ਵਿਚ ਜਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਪਿਆ ਝੂਰਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈ। ਦੇਖੋ, ‘ਧਾਹੜੀ’, ‘ਮਝੂਰ’, ‘ਰੈਣਾਇਰ’