ਰੋਵੇ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਰੋਦਨਂ। ਪੰਜਾਬੀ, ਰੋਣਾ] ਰੋਣ ਲੱਗਾ, ਰੋਇਆ। ਯਥਾ- ‘ਰੋਵੈ ਰਾਮੁ ਨਿਕਾਲਾ ਭਇਆ’ (੯੫੩)।