ਲਗੜਾ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਲਗਿ’। ਪੰਜਾਬੀ, ਲਗ + ੜਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯ] ਲੱਗਾ। ਯਥਾ: ‘ਲਗੜਾ ਸੋ ਨੇਹੁ’ (੭੦੮)।