ਲਜੁ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਰੱਜੁ। ਪੰਜਾਬੀ, ਲੱਜ। ਹਿੰਦੀ, ਲਾਜ] ੧. ਮੋਟੀ ਰੱਸੀ, ਰੱਸਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਖੁੂਹ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਦਾ ਡੋਲ ਕੱਢੀਦਾ ਹੈ, ਭਾਵ ਵਿਚ ਉਮਰ। ਯਥਾ- ‘ਟੁਟੀ ਨਾਗਰ ਲਜੁ’ (੧੩੮੧)। ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਲਜ੍ਹ੍ਹਜਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਲੱਜ, ਲਾਜ] ਸ਼ਰਮ, ਹਯਾ, ਲਾਜ। ਯਥਾ- ‘ਲਜ ਭਾਨੀ ਮਟੁਕੀ ਮਾਟ’ (੯੮੬), (ਲੋਕ) ਲਾਜ ਦੀ ਮਟਕੀ ਮਟੱਕ ਦੇ ਕੇ ਭਜ ਗਈ।