ਲਹਬਰ

[ਸੰ:। ਅਰਬੀ, ਲੁਹਾਬ = ਅੱਗ ਦੀ ਲਾਟ] ੧. ਲਾਟ, ਬਲਦਾ ਭਾਂਬੜ। ਯਥਾ- ‘ਲਹਬਰ ਬੂਝੀ ਖਾਈ ਰੇ’ ( ੩੮੧), ਜਦ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਲਾਟ ਬੁਝੀ ਤਦ (ਬੁਧੀ) (ਖਾਈ) ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਈ। ੨. [ਲਹ + ਬਰ] ਲੈ ਲਿਆ ਵਰ ਨੂੰ, ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ (ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਈ)। ੩. ਤੋਤਾ।