ਲਹੁੜਾ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਲਹੁਰੀ, ਲਉਡਾ’] ੧. ਨਿੱਕਾ ਬੱਚਾ, ਬਾਲਕ। ਯਥਾ- ‘ਇਹੁ ਲਹੁੜਾ ਗੁਰੂ ਉਬਾਰਿਆ’ (੬੨੭)। ੨. [ਗੁ:। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ] ਛੋਟੇ। ਯਥਾ- ‘ਲਹੁੜੇ ਬਾਲਕ ਪਾਲਿ’ (੯੫੭)।