ਲਾਹਣਿ

[ਸੰ:। ਪੰਜਾਬੀ] ੧. ਸ਼ਰਾਬ ਬਨਾਉਣ ਦਾ ਮਸਾਲਾ, ਕਿੱਕਰ ਦੇ ਸੱਕ ਆਦਿਕ। ੨. ਮੱਟੀ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਸ਼ਰਾਬ ਦਾ ਖਮੀਰ ਉਠੇ। ਯਥਾ- ‘ਕਾਇਆ ਲਾਹਣਿ ਆਪੁ ਮਦੁ’ (੫੫੩), ਕਾਇਆਂ ਰੂਪੀ ਮੱਟੀ ਵਿਚ ਆਪਾ ਭਾਵ ਰੂਪੀ ਮਦਰਾ ਹੈ। ਤਥਾ-’ਕਰਣੀ ਲਾਹਣਿ ਸਤੁ ਗੁੜੁ ਸਚੁ ਸਰਾ ਕਰਿ ਸਾਰੁ’ (੫੫੩), (ਸਰੇਸ਼ਟ) ਕਰਨੀ ਦੀ ਭੱਠੀ, ਸਤ ਦਾ ਗੁੜ, ਸੱਚੀ ਸ਼ਰਾਬ ਬਣਾ ਚੰਗੀ।