ਲਾ ਇਤਬਾਰੁ

[ਸੰ:। ਅਰਬੀ। ਲਾ=ਨਹੀਂ+ਇਤਬਾਰ=ਭਰੋਸਾ] ਬੇ-ਇਤਬਾਰਾ, ਬੇ-ਭਰੋਸਾ। ਯਥਾ: ‘ਲਾੜੀ ਚਾੜੀ ਲਾ ਇਤਬਾਰੁ’। (੯੩੧)।