ਲੇਖ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ੧. ਹਰਫ਼, ਲਿਖਤ, ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਸ਼ੈ। ਯਥਾ- ‘ਲੇਖੁ ਨਾਨਕ ਲੇਖਿਆ’ (੩੯੮), ਤਥਾ-’ਆਪੇ ਪਟੀ ਕਲਮ ਆਪਿ ਉਪਰਿ ਲੇਖੁ ਭਿ ਤੂੰ’ (੧੨੯੧)। ੨. ਚਿੰਨ੍ਹ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਯਾ ਰੇਖਾ, ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਤੋਂ ਹਨ, ਭਾਵ ਉਹ ਲਾਹਾ ਤੋਟਾ ਜੋ ਅਵੱਸ਼੍ਯ ਮਿਲਣਾ ਹੈ। ਮੱਥੇ ਦੇ ਲੇਖ = ਮੁਹਾਵਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਕਰਨੀ ਦੇ ਫਲ ਵਿਚ ਯਾ ਸਾਈਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਯਾ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਮੇਲ ਵਿਚ ਪਹਿਲੇ ਤੋਂ ਠੱਟਿਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਮਸਤਕਿ ਲੇਖੁ ਲਿਖਾਇ’ (੧੮੬)।