ਲੋਕਾਨੀ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਲੋਕ + ਆਨੀ, ਪ੍ਰਤ੍ਯਯ ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ] ਲੋਕਾਂ ਦੀ। ਯਥਾ- ‘ਮਨੁ ਤਨੁ ਅਰਪਿ ਤਜਿ ਲਾਜ ਲੋਕਾਨੀ’। (੭੩੭)