ਵਸਦੀ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਵਸ’] ੧. ਅਬਾਦ ਕੀਤੀ। ਯਥਾ- ‘ਵਸਦੀ ਕੀਨੀ ਆਪਿ’ (੭੧੪)। ੨. [ਸੰ:।] ਵੱਸੋ, ਬਸਤੀ, ਨਗਰੀ। ਯਥਾ- ‘ਵਸਦੀ ਸਘਨ ਅਪਾਰ’ (੧੩੬੨)।