ਵਾਰੇ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਾਰ:=ਦਰਵਾਜ਼ਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਵਾਰਨਾ, ਵਾੜਨਾ=ਅੰਦਰ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਦੇਣਾ*] ੧. ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਾਵੇ, ਵਾੜੇ। ਯਥਾ- ‘ਇਹ ਅਪੁਨੈ ਗ੍ਰਿਹ ਭੀਤਰਿ ਵਾਰੇ’ (੩੭੯)। ੨. [ਦੇਖੋ, ‘ਵਾਰ ੩.’] ਸਦਕੇ ਕਰੇ। *ਇਹ ਕਿਰਿਆ ‘ਵਾੜ’ ਤੋਂ ਬਣੀ ਜਾਪਦੀ ਹੈ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਘਰਾਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਕੰਡਿਆਂ ਦੀ ਵਾੜ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆ ਜਾਣ ਦੇਣਾ ਸੀ ‘ਵਾੜਨਾ’। ਹੁਣ ਆਮ ਅਰਥ ਹਨ-ਦਾਖ਼ਲ ਕਰਨਾ।