ਵਿਸਰ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਿ=ਬਿਨਾ+ਸਮ੍ਰੀ=ਚੇਤਾ। ਵਿਸਮਰਣ=ਭੁੱਲ ਜਾਣਾ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਵਿਸਿਮ੍ਰਿਨਾ, ਵਿਸਰਨਾ] ਭੁੱਲ। ਯਥਾ- ‘ਵਿਸਰੂ ਨਾਹੀ ਏਵਡ ਦਾਤੇ’ (੧੦੦)।