ਵਿਸਾਰਿਅਨੁ

ਉਸ ਨੇ ਵਿਮ੍‍ਮਰਣ ਕੀਤੇ (ਭੁਲਾਏ) ਹੋਆ ਆਪਿ ਦਇਆਲੁ. ਮਨਹੁ ਨ ਵਿਸਾਰਿਅਨੁ.” (ਵਾਰ ਗੂਜ ੨. ਮਃ ੫) ਮਨੋਂ ਨਹੀਂ ਭੁਲਾਏ. “