ਵਿਸਾਹੁ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਵਿਸਹੀ’] ਨਿਸਚਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਭਰੋਸਾ, ਇਤਬਾਰ। ਯਥਾ- ‘ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਕਰਿ ਦੀਨੋ ਵਿਸਾਹੁ’ (੧੮੯)।