Close
Skip to content
[email protected]
Remember Me
Log In
Lost your password?
|
Register
ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ
logout
Home
ਲੇਖ ਭੰਡਾਰ
ਸਾਰੇ ਲੇਖ
ਲੇਖ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ
ਲੇਖਕ
ਕਵਿਤਾ
ਸ਼ਬਦ ਕੋਸ਼
Menu
Home
ਲੇਖ ਭੰਡਾਰ
ਸਾਰੇ ਲੇਖ
ਲੇਖ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ
ਲੇਖਕ
ਕਵਿਤਾ
ਸ਼ਬਦ ਕੋਸ਼
ਸਉੜ
[ਸੰ:। ਪੰਜਾਬੀ] ੧. ਸੌੜੀ ਥਾਂ, ਤੰਗ ਜਗ੍ਹਾ। ੨. [ਸਿੰਧੀ ਬੋਲੀ] ਰਜਾਈ, ਲੇਫ।
ਸ੍ਰੋਤ:
ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
ਬਦਲਵੇਂ ਮਤਲਬ:
ਸਉੜ
ਵਿ- ਸੰਕੁਚਿਤ. ਤੰਗ. ਭੀੜਾ. ਭੀੜੀ. ਨੱਚ ਨ ਜਾਣਈ ਆਖੈ ਭੁਇ ਸਉੜੀ." (ਭਾਗੁ) ੨. ਸੰਗ੍ਯਾ- ਸੌਣ ਸਮੇਂ ਓਢਣ ਦਾ ਵਸਤ੍ਰ. "ਉਘੈ ਸਉੜ ਪਲੰਘ." (ਵਾਰ ਮਲਾ ਮਃ ੧) ਉਨੀਂਦ੍ਰੇ ਨੂੰ ਸੋਤ ਅਤੇ ਮੰਜੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਹੈ. "ਜੇ ਜੂੰਅ ਸਉੜੀ ਸੰਜਰੀ ਰਾਜਾ ਨ ਭਤਾਰ." (ਭਾਗੁ) ਜੇ ਸੋਤ ਵਿੱਚ ਜੂਆਂ ਫੈਲ ਜਾਣ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ
ਮੇਰੇ ਪਸੰਦੀਦਾ ਲੇਖ
No bookmark found