ਸਘਾਰੈ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਹਾਰ] ੧. ਮਾਰੇ। ਯਥਾ- ‘ਜਗਦੀਸੁਰ ਹਰਿ ਜੀਉ ਅਸੁਰ ਸੰਘਾਰੇ’ (੧੦੮੨)। ੨. [ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸੰਘ=ਸਮੂਹ, ਆਰੇ, ਸ੍ਵਾਰ ਪ੍ਰਤੇ ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ] ਸਾਰੇ, ਸਮੂਹ। ਯਥਾ- ‘ਅਘਾਏ ਸੂਖ ਸਘਾਰੈ’ (੧੨੧੪)।