ਸਚੜਾਉ

[ਗੁ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਸ+ਚੜ੍ਹਾਉ] ੧. ਸੁਹਣਾ ਚੜ੍ਹਾਉ। ੨. [ਸੱਚ+ੜਾ] ਸਚਾਉ। ਯਥਾ- ‘ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਾਲੋ ਲਾਲੁ ਹੈ ਜਿਉ ਰੰਗਿ ਮਜੀਠ ਸਚੜਾਉ’ (੭੮੬)। ੧੬੨