ਸਟਿਆ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਧਾਤੂ ਸਟ੍ਟ=ਦੇਣਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਸੱਟਣਾ] ਸਟਿਆ, ਸੁਟਿਆ, ਪਰੇ ਵਗਾਹ ਮਾਰਿਆ। ਯਥਾ- ‘ਕੁਹਥੀ ਜਾਈ ਸਟਿਆ’ (੪੭੩)।