ਸਣਖਤਾ

ਸੰ. स्नुषा ਸਨੁਖਾ. ਸੰਗ੍ਯਾ- ਨੂੰਹ. ਬੇਟੇ ਦੀ ਵਹੁਟੀ. ਮਾਂ ਦਾਦੀ ਪੜਦਾਦੀਓਂ ਫੁੱਫੀ ਭੈਣਾ ਧੀ ਸਣਖਤਾ.” (ਭਾਗੁ) ੨. ਵਿ- ਸੁਨਕ੍ਸ਼੍‍ਤ੍ਰਾ. ਅੱਛੇ ਨਕ੍ਸ਼੍‍ਤ੍ਰ ਵਾਲੀ. ਉੱਤਮ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ. “ਸਾਹੁਰੜੈ ਘਰ ਮੰਨੀਐ ਸਣਖਤੀ ਪਰਿਵਾਰ ਸਧਾਰੀ.” (ਭਾਗੁ) “

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ