ਸਤਿਗੁਰ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਤ੍ਯ + ਗੁਰੂ] ਸੱਚਾ ਗੁਰੂ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਗੁਰੂ, ਉਹ ਗੁਰੂ ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ‘ਸੱਤ੍ਯ’ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਬਚਨ ਕਰਮ ਸਭ ਸਤ੍ਯ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਸਤਿਗੁਰ ਸਾਚੀ ਸਿਖ ਸੁਣਾਈ’ (੧੧੭)।