ਸਭਦੂ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਸਭ’। ਪੰਜਾਬੀ, ਸਭ ਦੂੰ=ਨਾਲੋਂ] ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲੋਂ। ਯਥਾ- ‘ਸਭਦੂ ਵਡੇ ਭਾਗ ਗੁਰ ਸਿਖਾ ਕੇ’ (੬੪੯)।