ਸਭਨਾਹ

[ਗੁ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਸਭਨਾ=ਸਾਰਿਆਂ। ਹ-ਨੂੰ] ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ। ਯਥਾ- ‘ਸਭਨਾ ਮਰਣਾ ਆਇਆ ਵਿਛੋੜਾ ਸਭਨਾਹ’ (੫੯੫)।