ਸਮਘਾ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਮਗ੍ਹ੍ਹ] ੧. ਸਮੂਹ। ਯਥਾ- ‘ਹਰਿ ਅਸਥਿਰੁ ਸੇਵਿ ਸੁਖਿ ਸਮਘਾ’ (੭੩੧), ਇਕ ਹਰਿ ਅਸਥਿਰ ਦਾ ਸੇਵਨ ਕਰ ਸਮੂਹ ਸੁਖ (ਮਿਲਣਗੇ)। ੨. [ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ, ਸਮ=ਸਮਾਉਣਾ, ਘਾ=ਗਾ=ਜਾਵੇਗਾ] ਸਮਾ ਜਾਵੇਗਾ।