ਸਮਾਗਾ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਮਾਗਤ=ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ] ਸਮਾਗਿਆ ਹੋਇਆ। ਯਥਾ- ‘ਮਨ ਕਾ ਜੀਉ ਪਵਨ ਪਤਿ ਦੇਹੀ ਦੇਹੀ ਮਹਿ ਦੇਉ ਸਮਾਗਾ’ (੫੯੮), ਮਨ ਦਾ (ਜੀਉ) ਆਸਰਾ ਪ੍ਰਾਣ ਹਨ, ਅਰ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦਾ (ਪਤਿ) ਸ੍ਵਾਮੀ (ਦੇਹੀ) ਜੀਵਾਤਮਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਹੀ ਵਿਖੇ (ਦੇਉ) ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਸੱਤਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ।