ਸਮੁਹਾ

[ਅ:। ਹਿੰਦੀ, ਸ+ਮੂੰਹ ਦਾ ਸੰਖੇਪ] ਮੂੰਹੋ ਮੂੰਹ, ਨਕਾ ਨਕ, ਲਬਾਲਬ। ਯਥਾ- ‘ਪਾਲਿ ਸਮੁਹਾ ਸਰਵਰੁ ਭਰਾ’ (੧੩੭੩)।