ਸਰਿਓ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਸਰੇ ੧’] ਪੂਰਾ ਹੋਯਾ, ਸਿਰੇ ਚੜ੍ਹਿਆ। ਯਥਾ- ‘ਮਨ ਰੇ ਸਰਿਓ ਨ ਏਕੈ ਕਾਜਾ’ (੬੫੪)।