ਸਰੂਪ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸ੍ਵਰੂਪ। ਪੰਜਾਬੀ ਸਰੂਪ] ੧. ਕਿਸੇ ਸ਼ੈ ਯਾ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਆਪਣਾ ਅਸਲੀ ਆਪਾ, ਵਜੂਦ। ੨. [ਗੁ:] ਵਜੂਦ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਬੋਲੈ ਗੋਰਖੁ ਸਤਿ ਸਰੂਪ’ (੯੫੨), ਬੋਲਦੇ (ਹਨ) ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ-ਹੇ ਗੋਰਖ (ਉਹ) ਸੱਚੇ ਵਜੂਦ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਰਮ ਤੱਤ (ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ) ਰੂਪ ਤੇ ਰੇਖਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।