ਸਰੇਵਤ੧

[ਕ੍ਰਿ:। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ] ਸੇਵਦਿਆਂ। ਯਥਾ- ‘ਗੁਰ ਚਰਣ ਸਰੇਵਤ ਦੁਖੁ ਗਇਆ’ (੧੧੮੩)।