ਸਰੇਵਹੁ੧

[ਕ੍ਰਿ:। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ] ਸੇਵੇ। ਯਥਾ- ‘ਤਿਸੈ ਸਰੇਵਹੁ ਪ੍ਰਾਣੀਹੋ ਜਿਸਦੈ ਨਾਉ ਪਲੈ’ (੩੨੦)।