[ਸੰ:। ਅਰਬੀ, ਸਲਬ=ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ, ਨਫ਼ੀ ਕਰਨਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਸਲ=ਪੀੜਾ] ੧. ਜੋ ਪੀੜਾ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰੇ। ਯਥਾ- ‘ਸਲਿਬਿਸਲਿ ਆਣਿ ਤੋਖੀਲੇ ਹਰੀ’ (੬੯੫), ਪੀੜਾ ਦੇ ਦੂਰ ਕਰਨੇ ਵਾਲੀ ਲਿਆ ਕੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ੨. [ਪੰਜਾਬੀ, ਸਲ=ਪੀੜਾ। ਬਿ+ਸਲ=ਪੀੜਾ ਬਿਨਾ] ਜੋ ਪੀੜ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ