ਸਸੈ

[ਪੰਜਾਬੀ] ੧. ਗੁਰਮੁਖੀ ਦਾ ਚੌਥਾ ਅੱਖਰ ‘ਸ’। ਯਥਾ- ‘ਸਸੈ ਸੋਇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਜਿਨਿ ਸਾਜੀ’ (੪੩੨), ਤਥਾ-’ਸਸਾ ਸਤਿ ਸਤਿ ਸਤਿ ਸੋਊ’ (੨੫੦), ਸਸੇ ਅੱਖਰ ਦ੍ਵਾਰਾ ਗੁਰੂ ਜੀ ਉਪਦੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ੨. [ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸ਼ਸ਼ :] ਖ਼ਰਗੋਸ਼ ਨੇ, ਸਹੇ ਨੇ। ਯਥਾ- ‘ਸਸੈ ਸਿੰਘ ਗੁਨ ਗਾਏ’ (੪੭੭)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ