ਸਹਨ ਸੀਲ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਹਨ, ਸ਼ੀਲ] ਸਹਾਰਨੇ ਦਾ ਸੁਭਾਉ, ਕੋਮਲ ਸੁਭਾਵ, ਖਿਮਾ। ਯਥਾ- ‘ਸਹਨ ਸੀਲ ਪਵਨ ਅਰੁ ਪਾਣੀ’ (੯੯੯)।