ਸਾ

[ਸ: ਨਾ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਸ:=ਉਹ ਆਦਮੀ ਤੇ ਸਾ=ਉਹ ਇਸਤ੍ਰੀ। ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਤੱਕ ਵੀ ਸਾ ‘ਉਹ’ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹਨ] ਉਹ। ਯਥਾ- ‘ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸਾ ਕਥਨੀ ਸਾਰੁ’ (੧੯੮), ਤਥਾ-’ਸਾ ਹੋਵੈ ਜਿ ਬਾਤ ਹੋਵੈਨੀ’ (੮੦੦)।