ਸਿਗੀਤ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸੰਗੀਤ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸੰਗਤਏ ਤੇ ਸੰਗੀਤ] ਸਾਥੀ। ਯਥਾ- ‘ਗਏ ਸਿਗੀਤ ਪੁਕਾਰੀ ਧਾਹ’ (੧੩੭), (ਮੁਰਦੇ ਨਾਲ ਮਸਾਣਾਂ ਨੂੰ) ਗਏ ਸਾਥੀ (ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ) ਢਾਹਾਂ ਮਾਰੀਆਂ।