ਸਿਰਤਿ

[ਸੰ:। ਸੰਪ੍ਰਦਾ] ੧. ਅੱਧੇ ਸਿਰ ਦੀ ਪੀੜ। ੨. ਛਿਲਤਰ। ਯਥਾ- ‘ਜਰਾ ਮਰਾ ਤਾਪੁ ਸਿਰਤਿ ਸਾਪੁ ਸਭੁ ਹਰਿ ਕੈ ਵਸਿ ਹੈ’ (੧੬੮), ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਿਰਤ ਸਾਪ ਸਾਰਾ ਪਦ ਹੈ, ਸ਼ਿਰਸ੍ਹ੍ਹ ਤਾਪ। [ਸੰਸ:, ਸ਼ਿਰਸ੍ਹ੍ਹ=ਸਿਰ। ਤਾਪ ਪੀੜਾ*] ਸਿਰ ਦੀ ਪੀੜ। *ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰ ਅੱਖਰ ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਿਰਸਤਾਪ ਦਾ ਸਿਰਤਸਾਪ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਲਸਰਾਤ ਦਾ ਪੁਰਸਲਾਤ, ਹਿਤ ਦਾ ਤੇਹ, ਕੁਫਲ ਦਾ ਕੁਲਫ।